Łazy Stare, 2 - 3 września 1967 r.

Drodzy w Panu Braterstwo, którzy czytacie nasze pismo „Na Straży”, Pokój Wam w imieniu Zbawcy!

Z łaski Ojca Niebieskiego i staraniem braci i sióstr z Łaz pod  Warszawą oraz Zboru Warszawskiego urządzona została konwencja w dniach  2 i 3 września br. Do Łaz przybyli Bracia z różnych stron kraju, aby w  tym cichym ustroniu krzepić się Słowem Żywota. Bracia usługujący w  swoich przemówieniach dali różnorodny materiał do naszego wzrostu  duchowego. Zwracali oni uwagę na czas obecności Pańskiej w której  żyjemy, na znaki „czasów i chwil”, które w zdumiewający sposób  wypełniają się na naszych oczach i dają perspektywy na przyszłość jak  lampa czy pochodnia na drodze pielgrzyma oświecająca drogę, po której  on idzie. Tematy o budowie charakteru i wykonywaniu naszego poświęcenia  uzupełniały nasze rozważania duchowe. Pan też przydał Zborowi  Warszawskiemu trzy osoby, które w młodzieńczym wieku podjęły krzyż, aby  naśladować Pana, co też okazały przez symbol chrztu (Dzieje Ap. 2:47).  Śpiewy pieśni duchowych, modlitwy, a także nie zapominając o  gościnności i smacznych posiłkach zgotowanych w domu brata Trzcińskiego  dopełniły naszą radość w Panu, którą dzielimy się z wszystkimi  czytelnikami „Na Straży”.

za uczestników konwencji br. T. Wiśniewski
Przewiń do góry ▲